Fish's Blog

Archive for the ‘Philosophy of My Life’ Category

23283339_10208694540315455_1755082488_nმგონია რომ ცხოვრებას აღვიქვამ ლამაზად, არ მიყვარს ეს სიტყვა, თითქოს არაფრის მთქმელია, მშვენიერი უფრო მომწონს, მაგრამ არც ეგ სიტყვა აღწერს ჩემს დამოკი-დებულებას ცხოვრებისადმი. მაგრამ, მაინც ვიტყვი ცხოვრება მშვენიერია თავისი ტკივილით, საკუთარი თავის ძიებით, პოვნით და შემდეგ ისევ დაკარგვით, საკუთარი თავის სიყვარულით, შეცოდებით, სხვების მეტ-ნაკლები სიყვარულით, იმ ერთის ნამდვილი სიყვარულით; ცხოვრება მშვენიერი ყველა გრძნობით და ხანდახან გრძნობების არ ჰქონითაც მშვენიერია. ცხოვრება მშვენიერია ხმებით, არ მიყვარს ყურსასმენით სიარული, გარემო ხმებზე დაკვირვებაზე მეტად ერთი და იმავე მუსიკის სმენა არ აღმაფრთოვანებს, აი გარემოს ხმები სულ სხვაა, აი ახლაც კლავიატურაზე თითების ტყაპატყუპი, მოჩვენებითი სიჩუმე ირგვლივ, მანქანების ყრუ ხმაური შორიდან, დახურული ფანჯრიდან შემოსული ფოთლების შრიალის ხმა, ნუთუ ეს მშვენიერი არაა?!23163881_10208694540355456_683983020_n ნუთუ მშვენიერი არაა როცა მზიან დღეს სეირნობ ჩუმ ქუჩაზე, სადაც ადამიანები საერთოდ არ დადიან, რამდენიმე ქუჩის მოშორებით ქალაქის ყრუ გუგუნი ისმის, შენ კი მკვეთრად მხოლოდ შენი თმების შრიალის ხმა გესმის, თუ როგორ ეხეთქებიან თმის ღერები ერთმანეთს.
სილამაზის აღქმის უნარი გაქვსო…
იქიდან ჩამოიტანე, რაღაც ისეთი შეგეხო, იქ, რომ სილამაზეს სხვანაირად აღიქვამო, – ასე მითხრა. ისევ სილამაზე…
Read the rest of this entry »

Advertisements

Me and Me

Posted on: May 2, 2016

Me and the second me, or maybe it will be more correct to say – Me and Me, cause it’s not easy to clarify which one is the first and which one is the second. Dispute between them sometimes seems enjoyable, you see how rises the new TRUE idea among two or more opinions. But I think that there is not any TRUTH, cause TRUTH only can be objective idea, filtered from any subjectivity. And as human is human and not a machine, to my mind you can’t get the objective ideas from it. TRUTH must be acceptable to all, Please think, do you know any that kind of idea? No matter that there are some issues, about what we all have same opinion I don’t know this kind of idea.
In the avalanche of thoughts we hardly clear what is right and what is wrong, but it’s easier. It becomes harder when two me, as other persons think different about the same objects or same stories. You may say that it’s about taste, and you might be right. But anyway I think that human nature tries to find something bad in the expectancy of the better.
As two person disputes about some occasion, same happens in our brains. One me never gives a way to another me, both tries to bring its own idea in the frontline, no one wins and the compromise is achieve. But before, there is long way to pass. I tried to imagine that way and tried to show you in my works.

ხშირად ვდუმვარ. არა იმიტომ, რომ სათქმელი არ მაქვს, არამედ იმიტომ, რომ უამრავი მაქვს სათქმელი, თანაც ისეთი სიტყვებით რომ ვერ გამოხატავ. როცა ხმას ვიღებ ცრემლი მადგება, მახრჩობს და ნაცვლად რაიმეს ახსნისა, კითხვებს ვსვამ, რომელზეც, რა თქმა უნდა, ყველას თვისი პასუხი აქვს, ან საერთოდ არ აქვს.

ექნება კი, ვინმეს ჩემს კითხვებზე იგივე პასუხები რაც მე მაქვს?

ახლა სხვის დუმილზე დავფიქრდი და მივხვდი, ყველაზე მეტად დუმილი მაღიზიანებს ურთიერთობაში. სიტყვას ველი, თუნდაც არაფრისმთქმელს, მაგრამ სიტყვას, რომელიც მანუგეშებს, ნუთუ ასეთი ძნელია ერთი სიტყვის წარმოთქმა?

თავს უძლურად ვგრძნობ. იქნებ ასე ჯობდეს? იქნებ ასეა საჭირო? იქნებ ასეა დაწერილი? კითხვები მახრჩობს, პასუხი კი არ ჩანს.

მე და ჩემი მეორე მე ან იქნებ უფრო სწორი იყოს – მე და მე, რადგან რთული გასარკვევია რომელია პირველი და რომელი მეორე. მათ შორის მუდმივი კამათი შეიძლება ითქვას სასიამოვნოა, ხედავ როგორ იბადება ორი ან მეტი აზრიდან ერთი ჭეშმარიტება. თუმცა მე მაინც მგონია, რომ ჭეშმარიტება არ არსებობს, ჭეშმარიტება შეიძლება იყოს მხოლოდ ობიექტური აზრი, გაფილტრული ყოველგვარი სუბიექტივიზმისაგან. და ვინაიდან ადამიანი არის ადამიანი და არა გამომთვლელი მანქანა, მისგან ობიექტური აზრის მიღებას შეუძლებელად მიმაჩნია. ჭეშმარიტება ყველასთვის მისაღები უნდა იყოს, თქვენ კი დაფიქრდით არსებობს რაიმე აზრი რომელიც ყველასათვის მისაღები იქნება? მიუხედავად იმასა, რომ არსებობს რაღაც საკითხები, რომელშიც მეტ-ნაკლებად ყველა ვთანხმდებით, მე არ ვიცი ასეთი აზრი.

Read the rest of this entry »

რა არის სილამაზე?

ისევე როგორც გემოვნება ალბათ სილამაზეზე არ უნდა იდავო, თუმცა სწორედ სილამაზეზე და გემოვნებაზე დავობენ ყველაზე ხშირად. იცვლება ტენდენციები, იცვლება გემოვნება და იცვლება ობიექტის სილამაზის აღქმა. მრგვალი ფორმები, წვეტიანმა შეცვალა, მოდაშია სიგამხდრე. წვრილი ტუჩები შეიცვალა სქელით, წვრილი თვალები დიდი და მეტყველით, სწორი ცხვირი პატარამ და აბზეკილმა შეცვალა. და მივიღეთ 21-ე საუკუნის სილამაზე. ეს არის საუკუნე, როცა ყველას შეუძლია იყოს ისეთი როგორიც უნდა, რომ იყოს. ტენდენციებმა ადამიანები ერთმანეთს დაამსგავსა, ხშირად ორი-სამი ადამიანი ისე გავს ერთმანეთს, რთულია მათი გარჩევა. თუმცა ისინი ყველანი „ლამაზები“ არიან. Read the rest of this entry »


Me & Me

არქივი

გამოიწერეთ ახალი პოსტები!
დააკლიკეთ და ახალი პოსტის შესახებ ინფორმაციის მიიღებთ EMAIL-ზე.

Join 413 other followers

Follow Fish's Blog on WordPress.com